اساسنامه سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران
مصوبه کنگره شانزدهم
آبان ١٤٠٤ – نوامبر ٢٠٢٥
پيش درآمد
اساسنامه حاضر، ساختار و مناسبات درونی حاکم بر “تشكيلات” سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران را تعريف میکند و دربرگیرنده و تنظيم کننده مناسبات ميان همه آن فعالان سیاسی میباشد که کلیت برنامه و راهبرد سیاسی سازمانی را پذیرفته، به بندهای آن التزام داشته و در راه اجرای آنها فعاليت مستمر دارند.
فصل اول – تعريف و ساختار
سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران، يک “تشكيلات سياسی” با اهداف و مواضع اعلام شده میباشد که سازمانیابی مجموعه فعاليت برای تحقق اهداف مزبور و فراهم نمودن همه الزامات آن بر پايه اين اساسنامه و در حد امکان را در دستور کار خود دارد.
اصول ناظر بر تشکيلات اتحاد فدائيان خلق عبارتاند از : انتخابی بودن همه ارگان ها و پاسخگو بودن به انتخاب کنندگان، گزارش دهی و اطلاع رسانی منظم، تنوع در نظر و وحدت در عمل و علنيت و آزادی بيان و انتقاد.
به صورتی عام و کلی، مفاهيم تشکيلاتی و ارگانهای آن بر پايه زير خواهند بود :
“عضو”، (پايه و اساس سازماندهی و ساختار)
“واحد”، “گروه کار”، “کميسيون”،
ارگانهای اجرائی
دبيرخانه تشکيلات
کمیته مرکزی
کميته نظارت و شکايات (کُنش)
کنفرانس
کنگره
آئيننامههای درونی
مبنای اصلی کار برای همه ارگانها، اساسنامه است. آئيننامههای آنها جنبه تکميلی و ويژه هر يک از آنها را دارد که توسط خود آنان تهيه و تنظيم و تصويب میشود، بدون اين که با کليت اساسنامه تناقض داشته باشد.
آئيننامه “کنفرانس” و “کنگره ” توسط کمیته مرکزی تهیه میشود. آئيننامه کنگره به الزام در اولين نشست مقدماتی کنگره تصويب میشود.
فصل دوم – عضويت
١- شرايط درخواست عضويت :
داشتن حداقل شانزده سال.
پذيرش برنامه (و در نبود برنامه، آخرين اسناد سياسی مصوبه و اساسنامه) و التزام به آنها.
تائيد دو عضو سازمان.
درخواست عضويت به طور مستقيم از طرف درخواست کننده و يا يکی از دو عضو تائيدکننده به نهاد مسئول در هر بخش از فعاليت ارائه میشود.
٢- پذيرش و لغويت عضو:
عضوگيری توسط واحد مربوطه تا حداکثر پس از دو ماه به اتفاق آرا انجام میگیرد و با اطلاع و در صورت عدم مخالفت “ارگان بالاتر” تا يک ماه رسميت پیدا میکند.
در صورت مخالفت “ارگان بالاتر” نهاد مسئول و يا هر دو عضو معرف می توانند از “کميته نظارت و شکايات” درخواست بررسی کرده تا بر پايه آئيننامه کاری آن اقدام لازم به عمل آورد.
اعضای سابق سازمان در صورت تمايل مجدد به همکاری، با اطلاع و تائيد “کمیته مرکزی” به فعاليت مشترک به عنوان عضو باز میگردند.
تصميم به لغو عضويت يک عضو از طرف واحد يا حداقل دو عضو از بخش کاری مربوطه و يا “ک م” پیشنهاد میشود و پس از تصويب در “کميته مرکزی” رسميت مییابد. حق شکايت به “کميته نظارت و شكايات” برای کسی که عضويتاش لغو شده است، وجود دارد تا اين کميته بر پايه آئيننامه کاری خود اقدام نمايد.
٣- حقوق اعضا:
حق انتخاب کردن و انتخاب شدن در ارگان های تشکيلاتی.
حق بيان و نشر آزاد نظرات در تمامی جلسات، نشريات و رسانه های جمعی ايرانی و خارجی.
حق شرکت در تمامی جلساتی که در مورد وضعيت آنها تصميم گيری می کنند.
حق عضويت در گروههای کار با رعايت آئين نامه آنها.
حق اطلاع از تمامی تصميمات ارگانهای تشکيلاتی و طرح انتقاد به آن ها.
حق فعاليت در نهادهای دموکراتيک، نشريات، رسانه های ارتباط جمعی و … که اهداف آن ها با برنامه و پلاتفرم سازمان هم راستاست، اين فعاليتها جزئی از انجام وظايف سازمانی محسوب ميشود. اعضای سازمان در اين نهادها مستقلا تصميم گيری میکنند.
٤- وظايف اعضا:
اجرای اساسنامه.
پرداخت حق عضويت.
فعاليت مستمر در راستای برنامه، سياستها و مصوبات سازمان با عضويت در يک گروه کار، واحد بخش و يا ديگر ارگانهای سازمانی.
در موارد ويژه، يک عضو با توافق واحد مربوطه و با اطلاع “کمیته مرکزی” میتواند بدون عضويت در يک گروه کاری، يک واحد و يا ديگر ارگانهای سازمانی فعاليت مستمر خود را دنبال کند.
اعضا در محل زندگی خود در چارچوب مصوبات کنگره و رهنمودهای نهادهای مسئول، سياستها و اهداف سازمان را در مشارکت با ديگر اعضا و در صورت قالب يک گروه کار و يا يک واحد و يا به تنهائی در صورت فقدان يک نهاد به اجرا گذارند. در نهادهای دموکراتيک محل زندگی خود مشارکت کرده و در جهت تقويت و استقلال آنها تلاش می کنند.
تماس با سنديکاها، نهادها، انجمن ها و تشکل های دموکراتيک و احزاب و سازمانهای سياسی مترقی برای جلب پشتيبانی آنان از مبارزات مردم ايران از وظائف مهم اعضا میباشد.
فصل سوم – ارگانهای تشكیلات
١- واحد، گروه کار، کميسيون و ارگان اجرائی
واحد، گروه کار و کميسيون، نماد اوليه برای مشارکت جمعی اعضا در فعالیتهای سازمانی در اين ساختار به شمار می روند.
يک واحد میتواند توسط يک يا چند عضو سازمان و با توجه به ويژگی موقعيت چه از لحاظ جغرافيائی و چه به لحاظ مضمون فعاليت بوجود آيد. تعداد آن میتواند متغير باشد.
تشکيل واحد با تائيد و اطلاع “کمیته مرکزی” برای تنظيم رابطه درونی رسميت مییابد.
مسئول واحد توسط أعضاء واحد انتخاب میشود.
گروه کار غيرانتخابی است و توسط يک نهاد در عرصه کاری معين و به منظور توسعه و يا تمرکز بخشی از فعاليت خود تشکيل میشود. مسئول آن از طرف نهاد مربوطه تعيين میشود.
کميسيون شرايط يک واحد را دارد با اين تفاوت که شرکت در آنها به جز مسئول آن محدود به اعضای سازمان نيست و به طور عمده به يک يا چندين جنبش اجتماعی (کارگری، زنان، مليتها، جوانان، روشنفکران، زندانيان و …)، میپردازد. کميسيونها وظايف، برنامه و آئين نامه خود را تنظيم و با تائيد ارگان بالاتر به تصويب میرسد.
٢- ارگان اجرائی
عرصههای اصلی فعاليت سازمان در فاصله دو کنگره و تعیین ارگانهای مربوطه توسط کنگره صورت میگیرد.
کمیته مرکزی با دعوت از اعضاء سازمان، ارگانهای اجرائی را سازماندهی میکند.
مسئول ارگان اجرائی توسط خود ارگان انتخاب میشود.
ارگان اجرائی در چارچوب برنامه مصوبه کنگره تشکیل شده و از آزادی عمل و تصمیم گیریهای لازم در حوزههای تعريف شده برخوردار است.
ارگانهای اجرائی موظف به اطلاع رسانی منظم میباشند.
٣- دبیرخانه تشكيلات
دبیرخانه تشكيلات واحدی برای تضمين ارتباطات داخلی ميان اعضا و همه ارگانها در امور تشکيلاتی بوده و مسئوليت ارسال گزارشات (نهائی شده) آنها به تشکيلات (اطلاع رسانی) و مسئوليت آرشیو آنها و نيز همه مراسلات را به عهده دارد. این ارگان توسط کمیته مرکزی تعیین خواهد شد.
٤- نهاد کمیته مرکزی
در فاصله دو کنگره، بالاترين نهاد که مسئوليت هدايت و هماهنگی تشکيلاتی و نظارت بر اجرای پيشبرد وظايف سازمانی را عهدهدار است “کمیته مرکزی” میباشد .
اعضای “ک م”، از ميان داوطلبانی که دارای حداقل 2 سال سابقه عضويت می باشند با رأی مخفی و مستقيم شرکت کنندگان در کنگره، انتخاب می شوند.
عضويت در “ک م” محدود به سه دوره متوالی است.
تعداد اعضای “ک م ” هر بار در کنگره تعيين می شود.
زنان عضو حداقل به نسبت اعضای زن سازمان انتخاب می شوند مگر کانديدای کافی نداشته نباشند.
در شرائط ویژه کمیته مرکزی میتواند دست به ترمیم خود زند. در چنین شرائطی، کاندیدای پیشنهادی خودش را به تشکیلات معرفی کرده و از طريق همه پرسی و پس از کسب رای موافق شصت در صد اعضای سازمان، خود را ترمیم خواهد کرد.
“کمیته مرکزی” در فاصله دو کنگره، سازمان را نمایندگی میکند. اين ارگان مفسر اصلی مصوبات کنگره است و در چارچوب مصوبات کنگره در تمامی زمينه های سياسی و تشکيلاتی و نظری، مديريت تشکيلات را به عهده دارد.
“کمیته مرکزی” آئيننامه خود را تنظيم مینماید. وظايف و شيوه کار و مسئول هماهنگی عمومی را مشخص میکند.
کمیته مرکزی مسئول برگزاری کنگره و کنفرانس بوده و ترتيبات لازم برای تدارک آنها را بر عهده دارد.
٥- کميته نظارت و شکايات “کُنش”
– اين کميته، مستقل از هر نهاد و ارگانی، از طرف کنگره و با وظايف و اختيارات تعريف شده، و به منظور تضمين اجرای کامل اساسنامه و اسناد سياسی و التزام بدانها انتخاب می شود.
– آئين نامه وظائف، اختيارات و چگونگی کارکرد و سپس حوزه عمل و اختيار آن در هر کنگره يا بازنويسی و يا حک و اصلاح و يا تائيد می شود.
– تعداد و محدوديت دورهای اعضای آن هر بار در کنگره تعيين خواهد شد.
٦- کنفرانس عمومی
– به منظور بررسی یک ساله فعاليتهای سازمان و بررسی چشم انداز يک ساله بعد با هدف دخالت هرچه بيشتر تشکيلات، يک کنفرانس عمومی، مشورتی و ناظر بر امور اجرائی، حضوری يا مجازی در فاصله دو کنگره توسط کمیته مرکزی و با شرکت اعضای سازمان و بدون حد نصاب معين برگزار میشود.
– در صورتی که دو سوم اعضاء سازمان در کنفرانس شرکت کرده باشند، با تصویب شرکتکنندگان، تصمیمات کنفرانس معتبر بوده و لازمالاجرا است.
٧- کنگره
– کنگره عالیترين ارگان تصمیمگیری سازمان است که در باره برنامه، اساسنامه، مشی سياسی و تشکيلاتی، عرصههای اصلی فعاليت سازمان و تعیین ارگانها تصميم میگیرد و حق لغو هر تصميمی را داراست. کنگره بالاترين مرجع رسیدگی به شكايات است و ميتواند برای تمامی مسائل سازمان اتخاذ تصميم نمايد و بر تمامی امور نظارت و کنترل دارد.
– کنگره متشکل از همه اعضای سازمان در صورت امکان و يا نمايندگان منتحب آنان است که حداکثر هر دو سال يک بار به صورت حضوری، يا مجازی و يا ترکيبی از جلسات مجازی برگزار ميشود.
بنا به پیشنهاد “کمیته مرکزی” و توافق عمومی اعضا (حداقل شصت درصد)، کنگره میتواند تا حداکثر شش ماه يا يک سال به تعويق انداخته شود.
– کنگره با حضور دو سوم اعضای سازمان يا نمایندگان آنها که امکان شرکت در کنگره را دارند بدون احتساب دارندگان عذر موجه که در آئيننامه تدارکاتی هر کنگره تعريف میشود رسميت دارد.
کنگره فوق العاده به درخواست يک سوم اعضای سازمان و يا اکثريت “کمته مرکزی” حداکثر شش ماه پس از درخواست، برگزار ميشود در صورت امتناع “کمیته مرکزی” از برگزاری کنگره، هيئت منتخبی از درخواست کنندگان با اختيارات “کمیته مرکزی”، کنگره را برگزار می نمايد.
تصميمات يک کنگره تا زمانی که توسط يک کنگره جدیدتر لغو نشده است، اعتبار دارد. در صورت بروز تناقض ميان مصوبات کنگره های مختلف، آخرين مصوبه راهنمای فعاليت سازمان قرار مي گيرد.
تصمیمگیری پیرامون کلیت برنامه، پلاتفرم سياسی و اساسنامه با شصت در صد آراء انجام میشود. تغيير بندهای برنامه و اساسنامه با اکثريت آراء به تصويب می رسد.
فصل چهارم – تغيير نام، انحلال
تغییر نام و یا انحلال “سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران”، با رای موافق حداقل ۷۵ درصد اعضای آن امکانپذیر است.
پايان اساسنامه
اساسنامه (قبلی) سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران / مصوبه کنگره هفتم
