گزارشهای اشارهشده در بیانیه از خاموشیهای گسترده در فوریه ۲۰۲۶، اختلال در کار بیمارستانها، پمپاژ آب و حملونقل مواد غذایی حکایت دارند؛ وضعیتی که برخی نهادهای بینالمللی آن را نوعی «مجازات جمعی» علیه مردم غیرنظامی توصیف کردهاند. از نگاه امضاکنندگان، تبدیل کمبود انرژی و گرسنگی به سلاح سیاسی، نقض آشکار حقوق بینالملل و ابتداییترین حقوق انسانی است.
بیش از ۵۰۰ چهره فرهنگی و هنری در اسپانیا خواستار پایان فشارهای آمریکا علیه کوبا شدند :
بگذارید کوبا زندگی کند
در تازهترین واکنش فرهنگی و روشنفکرانه به تشدید فشارهای آمریکا علیه کوبا، بیش از پانصد تن از نویسندگان، هنرمندان، روزنامهنگاران و کنشگران شناختهشده در اسپانیا با انتشار بیانیهای با عنوان «بگذارید کوبا زندگی کند؛ برای زندگی، حاکمیت و کرامت یک ملت» خواستار توقف فوری سیاستهایی شدند که به گفته آنان با هدف تحمیل گرسنگی، رنج و فروپاشی زندگی روزمره مردم کوبا دنبال میشود.
این ابتکار که از سوی «جنبش سراسری همبستگی با کوبا» در اسپانیا سازماندهی شده، تا کنون ۵۴۷ امضا گرد آورده است؛ امضاهایی که در میان آنها نام چهرههای سرشناس سینما، موسیقی، ادبیات و روزنامهنگاری دیده میشود. از جمله خاویر باردم، خوان دیهگو بوتو، لوئیس توسار، آلبرتو سانخوان و ویلی تولدو از دنیای سینما، و نیز ایسماعیل سرانو، ماروان و ال کانکا از عرصه موسیقی. در میان امضاکنندگان همچنین نام لوئیس گارسیا مونترو، شاعر برجسته اسپانیایی، و ایگناسیو رامونه، تحلیلگر و روزنامهنگار شناختهشده، به چشم میخورد.
بیانیه با زبانی صریح تأکید میکند که فرهنگ نمیتواند در برابر آنچه «محاصرهای علیه حقوق بنیادین انسانی» توصیف شده، خاموش بماند. امضاکنندگان در متن خود تصریح کردهاند که استفاده از گرسنگی به عنوان ابزار سیاسی، شکلی غیرقابلقبول از تعرض است و نمیتوان آن را از منظر اخلاقی یا انسانی توجیه کرد. در این روایت، فرهنگ نه یک حوزه منزوی از سیاست و زندگی، بلکه عرصهای است که باید از شأن انسان، همزیستی میان ملتها و حق تعیین سرنوشت دفاع کند.
در این بیانیه، تمرکز ویژهای بر اقدامات اخیر دولت آمریکا گذاشته شده است. نویسندگان متن میگویند فرمان اجرایی «وضعیت اضطراری» که در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ از سوی دولت دونالد ترامپ صادر شد و در عمل محاصره انرژی کوبا را تشدید کرد، مانع از واردات نفت و دیگر منابع حیاتی انرژی به این کشور شده است. بر اساس این سیاست، واشنگتن کشورها و شرکتهایی را که به کوبا نفت برسانند به تحریم و تعرفههای صددرصدی تهدید میکند؛ اقدامی که به باور منتقدان، هدفی جز فلج کردن کامل اقتصاد این کشور ندارد.
به گفته امضاکنندگان، این فشارها فقط یک ابزار دیپلماتیک یا اقتصادی نیست، بلکه بخشی از راهبردی است که میخواهد با ایجاد بحران انرژی، ادامه زندگی عادی را در کوبا ناممکن کند. در متن بیانیه آمده است که این سیاست، حلقه تازهای از محاصرهای بیش از شش دههای است که اکنون با شدتی بیشتر دنبال میشود و حتی از مشکلات داخلی خود آمریکا نیز به عنوان بهانه یا پوشش سیاسی برای این تهاجم بهره میگیرد.
بازتاب انسانی این فشارها نیز در متن بهروشنی برجسته شده است. گزارشهای اشارهشده در بیانیه از خاموشیهای گسترده در فوریه ۲۰۲۶، اختلال در کار بیمارستانها، پمپاژ آب و حملونقل مواد غذایی حکایت دارند؛ وضعیتی که برخی نهادهای بینالمللی آن را نوعی «مجازات جمعی» علیه مردم غیرنظامی توصیف کردهاند. از نگاه امضاکنندگان، تبدیل کمبود انرژی و گرسنگی به سلاح سیاسی، نقض آشکار حقوق بینالملل و ابتداییترین حقوق انسانی است.
اهمیت این حرکت فقط در شمار بالای امضاکنندگان یا شهرت آنان نیست، بلکه در جایگاهی است که برای فرهنگ در برابر بیعدالتی قائل میشود. این بیانیه از موضعی اخلاقی و انسانی یادآوری میکند که آفرینش هنری و اندیشه انتقادی از دل احترام به کرامت انسان و حق ملتها برای تعیین سرنوشت خود زاده میشود، نه از سکوت در برابر محاصره و رنج. به این معنا، دفاع از کوبا در این متن صرفاً دفاع از یک دولت یا یک موضع سیاسی خاص نیست، بلکه دفاع از اصل زندگی، حاکمیت ملی و شأن انسانی یک ملت است.
این اقدام در اسپانیا همزمان با شکلگیری کارزارهای مشابه در دیگر کشورها، از جمله حرکت «Let Cuba Live!» در ایالات متحده، نشاندهنده گسترش مخالفت جهانی با محاصره کوباست. بیانیه «بگذارید کوبا زندگی کند» در پایان به این مطالبه جهانی میپیوندد که کوبا باید از فهرست کشورهای حامی تروریسم خارج شود و سیاستی که هدف آن در هم شکستن اراده یک ملت از راه فشار اقتصادی و محرومیت انرژی است، بیدرنگ پایان یابد.
برگرفته از : اخبار روز
