عباد عموزاد

یکی از معیارهای تشخیص عاملیت سیاسی را باید توانایی کنشگر در «تعریف مسئله» دانست. کنشگری که فقط درباره مسائل ازپیش‌تعریف‌شده موضع می‌گیرد، در سطح محدودی از مشارکت قرار دارد. در مقابل، هنگامی که یک گروه [ادامه]

ديدگاه مقاومت مردم در برابر استعمار، دیکتاتوری یا اشغال خارجی، با مقاومت یک دولت در برابر فشارهای بین‌المللی، از حیث ساختار قدرت یکسان نیست؛ زیرا در اولی، مقاومت ابزاری برای محدود کردن قدرت است و [ادامه]

ديدگاه سازمان‌یابی، فرآیندی است که در آن افراد پراکنده به شبکه‌ای از همکاری و کنش مشترک تبدیل می‌شوند. سازمان‌ها، انجمن‌ها، اتحادیه‌ها، گروه‌های اجتماعی و دیگر اشکال همکاری جمعی، ابزارهایی هستند که به افراد امکان می‌دهند [ادامه]

ديدگاه آنچه او را متمایز می‌سازد، پیوند این سه سطح با یکدیگر است: انسان در چارچوب جامعه معنا پیدا می‌کند، جامعه از خلال کار جمعی ساخته می‌شود و توسعه در طول زمان از دل تراکم [ادامه]

ديدگاه پروژه او در اصل تلاشی برای حل یک مسئله کلاسیک در سیاست انقلابی است: چگونه می‌توان «اراده جمعی» را در شرایط پراکندگی اجتماعی به یک نیروی تاریخی تبدیل کرد بدون آنکه این اراده در [ادامه]

ديدگاه در برخی گفتمان‌های مذهبی-اقتدارگرا، خشونت با مفاهیمی چون «وظیفه شرعی»، «حفظ دین»، «امر به معروف و نهی از منکر»، یا «حراست از ارزش‌های الهی» پوشش داده می‌شود. در این بستر، قربانی‌سازیِ خود تنها جنبه‌ی [ادامه]

ديدگاه چنین گرایشی معمولاً در شرایط انسداد سیاسی یا ضعف سازمان‌یافتگی نیروهای داخلی تقویت می‌شود. اما تجربه‌های تاریخی حاکی از آن است که تغییرات تحمیلی از بیرون، حتی اگر موفق شوند، اغلب با بی‌ثباتی طولانی [ادامه]

غیاب این مداخله‌ی سازمان‌یافته و گفتمانی باعث شد خشم اجتماعی در سطح نفی خام و واکنشی باقی بماند و نتواند به آگاهی سیاسی پایدار تبدیل شود. در چنین وضعیتی، انرژی رادیکال خیزش، به‌جای آن‌که در [ادامه]

ديدگاه امام جمعه تهران که در انتخابات تهران شکست خورده بود بکمک ارتش از صندق مهاباد سردرآورد؛ بهمین ترتیب میراشرفی مدیر روزنامه آتش که خصومت خود را با نهضت ملی آشکارا نشان داده بود از [ادامه]

ديدگاه طبقات حکومتگر و آمران و عاملان دستگاه سرکوب و شکنجه، بزهکاران و جانیان واقعی هستند و ریشه جرم و جنایت و فحشا و مفاسد اخلاقی را در جوامع طبقاتی باید در وجود حاکمیت بهرکش [ادامه]