ایوب دباغیان

ديدگاه نکته کمتر دیده‌شده این است که بسیاری از اعتراضات از ابتدا با هدف سیاسی شکل نمی‌گیرند. گاهی یک مشکل روزمره، مانند افزایش قیمت سوخت یا کمبود معلم، جرقه حرکت را می‌زند؛ اما وقتی مردم [ادامه]

مخالفت با اعدام از جایی بنیادی‌تر آغاز می‌شود: هیچ اتهام و محکومیتی، هیچ تصمیم قضایی و هیچ قانونی، کشتن انسان را به عملی برگشت‌پذیر تبدیل نمی‌کند. حتی اگر حکومتی مدعی باشد که محاکمه‌ای عادلانه برگزار [ادامه]

ديدگاه یکی ممکن است خود را مدافع ملت یا فرهنگ معرفی کند و دیگری مدافع ایمان و شریعت. اما هنگامی که یک ایدئولوژی انسان‌ها را به «خودی» و «غیرخودی» تقسیم می‌کند، هنگامی که برای گروهی [ادامه]

مسئله فقط این نیست که آیا چین واقعاً به قالیباف گفته است «اول هرمز را باز کنید، بعد به پکن بیایید» یا نه. مسئله مهم‌تر این است که چرا ایران در موقعیتی قرار گرفته که [ادامه]

قسد دیگر نیرویی مستقل نخواهد بود و روژآوا نیز در شکل پیشین خود ادامه نخواهد یافت. این واقعیت را نباید انکار یا کوچک کرد. اما از دست رفتن یک ساختار نظامی، به‌معنای از میان رفتن [ادامه]

قدرت زمانی معنا پیدا می‌کند که بتواند برای مردم آینده‌ای قابل تصور بسازد؛ آینده‌ای که در آن جوان به جای پرسیدن «چگونه دوام بیاورم؟» بتواند بپرسد «چگونه پیشرفت کنم؟» و طبقه متوسط به جای جنگیدن [ادامه]

انتخاب مکه برای امضای این توافق از نظر نمادین بسیار مهم است. سه کشور مسلمان می‌توانند از مفهوم همبستگی اسلامی برای مشروعیت بخشیدن به همکاری خود استفاده کنند. اما نباید اجازه داد نماد، واقعیت مادی [ادامه]

ديدگاه در همه جنگ‌ها، زنان و کودکان نخستین قربانیان هستند. خانه‌ها ویران می‌شوند، خانواده‌ها از هم می‌پاشند و آینده نسل‌ها در معرض خطر قرار می‌گیرد. جنگ تنها جان انسان‌ها را نمی‌گیرد؛ بلکه امنیت، امید و [ادامه]

ديدگاه وقتی ساختار اقتصادی بر منطق جنگی و اضطراری باقی بماند، تبعات اجتماعی آن به‌زودی آشکار می‌شود: افزایش نابرابری، ضعف خدمات عمومی، ضعف درآمد خانوار، و کاهش امید به بهبود شرایط. این مسائل می‌تواند از [ادامه]