ديدگاه
چه آنگاه که از “اصلاح طلب و اصولگر” به قیمت گزافی عبور کردند و در جنبش بزرگ زن زندگی آزادی، تابلوی ولایت و هیمنه آنرا با به آتش کشیدنش به سخره گرفتند. این آتش تا کنون اینچنین زبانه کشیده و شعله ور شده و میرود تا هستی حکومت فقها را به نیستی بکشاند.
اسفندیار جاوید
آتشی که خاموش نمیشود
آتشی که از سالها پیش و پس از استقرار حکومت اسلامی و اعمال قوانین قرون وسطایی و تبعیض آمیز، ضد دمکراتیک و ضد هرگونه حقوق فردی و اجتماعی در درون جامعه ایران روشن شده بود، همواره شعله ور بود، گاه اندک شعلهای و گاه زبانهای، اما هیچگاه خاموش نشده است، چه آنگاه که مردم تشنه رهایی برای دهن کجی به ولایت مطلقه در انتخاب کاندید مخالف حضور یافتند ، چه آنگاه که شعار “یا حسین، میر حسین” سر دادند و چه آنگاه که از “اصلاح طلب و اصولگر” به قیمت گزافی عبور کردند و در جنبش بزرگ زن زندگی آزادی، تابلوی ولایت و هیمنه آنرا با به آتش کشیدنش به سخره گرفتند. این آتش تا کنون اینچنین زبانه کشیده و شعله ور شده و میرود تا هستی حکومت فقها را به نیستی بکشاند.
بی شک این جنایتکاران علیرغم شکست های رسوا کننده اخیر، چه در سوریه، چه از دست دادن نیابتیهایشان و یا فلج کامل در مقابل اسرائیل در جنگی طولانی مدت که نقطه اوج آن، جنگ دوازه روزه بود، همچنان بر حفظ تاج و تخت ولایت مطلقه اصرار دارند و در این راه از هیچ جنایتی فرو گذار نیستند. این شعلههای خشمی که اکنون اینچنین زبانه میکشد، نه حاصل فرمان ملوکانهای در روزهای دوازدهم وسیزدهم، بلکه حاصل سالها درد و رنج و مبارزه بوده است.
اکنون باید همچنان در خیابانها ماند و هر چه گسترده تر و همبسته تر:
* به مراکز نظامی، امنیتی، پادگانها حمله کرد، آنها را خلع سلاح و بی اثر کرد.
* به نیروهای نظامی قاطعانه هشدار داد که دست به کشتار هموطنان خویش نزنند که چه بسا برخی از آنها فرزندان خود آنان باشند.
* تا دیرتر نشده به مردم بپیوندند.
* تا حد امکان به جوانانی که برای خدمت سربازی و به اجبار در خدمت نیروهای مسلح در آورده شده اند، آسیبی نرسانند.
* مردم به مراکز دولتی، رادیو تلویزیون مرکزی و مراکز استان ها حمله کنند و صدای ولی فقیه را خاموش کنند.
* برای آزادی زندانیان سیاسی به زندانها حمله کنند و با شکستن درب زندانها، زندانیان سیاسی را به آغوش جامعه و خانواده هایشان برگردانند.
* در کنار شعارهای گوناگون علیه دیکتاتور و هر نوع دیکتاتوری، فریاد حمایت از زندانیان سیاسی و ” آزادی زندانیان سیاسی” را هر چه رساتر و پرطنین تر سازند.
* مردم در اطراف و نزدیک بیمارستانها باشند تا از جان مجروحانی که به بیمارستانها آورده میشوند، تا حد امکان محافظت کنند و مانع مجروح ربوده شدن توسط مزدوران حکومت شوند و همچنین قوت قلب و تشویقی برای پرسنل کادر درمانی باشند.
