مردمِ خشمگین حتی شش ماه پس از قتل عام دیماه، با سیاسیترین انگیزه (اعتراض به اعدامها) به خیابان آمدند و در مقابل نیروی سرکوبگر صف بندی کردند. گزارشها حاکی از کشته شدن یک دختر جوان در تظاهرات اعتراضی اصفهان است.
برگرفته از تارنمای ائتلاف سياسی “همبستگی فراگير برای آزادی و برابری در ايران”
“يادداشت هفته” يکشنبه ١١ مردادماه ١٤٠٥ / ٢ اگوست ٢٠٢٦
/https://hambastegi.net
اعتراضات اجتماعی در شهرها همزمان با ادامه جنگ و مذاکره
رئیس جمهور آمریکا در روز شنبه ۱۰ مرداد، اعلام کرد که حملات نظامی کشورش به ایران را با توجه به نشانههایی از رسیدن به توافق با مقامات تهران متوقف میکند. این اظهارات در حالی بیان شد که ترامپ روز قبلش در کمپ دیوید، حکومت ایران را به حملات گسترده نظامی تهدید کرده بود. برخی از مقامات مذاکره کننده از سوی رژیم ایران نیز با وجود آنکه همچنان تنگه هرمز را تحت کنترل خود اعلام کردند و حتی به یک نفتکش در روز یکشنبه از سوی سپاه حمله شد، اما تلویحا پذیرفتند که گفتگوها با میانجیگران در اسلام آباد، ریاض و مسقط در جریان است.
پس از پنج ماه و نیم از آغاز جنگ، نه حملات نظامی و نه دیپلماسی، تاکنون هیچ پیشرفتی در جهت سمت و سوی تحولات و یا چشم اندازی برای خاتمه جنگ ببار نیاورده است. اکنون شرایط آچمزِ ادامه دار، تنها راه حلهای پر خطری را در مقابل تیم تصمیم گیری آمریکا برای کشورهای منطقه، اقتصاد جهانی و البته مردم ایران که تاکنون بازنده اصلی در جنگ بودهاند، قرار میدهد. لازم به ذکر است که آتش بس مشابهای در ماه ژوئن نیز از سوی آمریکا به امید کاهش درگیریها و رسیدن به یک توافق پایدار اعمال شد اما به جایی نرسید و ناکام ماند.
اختلاف نظر در میان مشاوران ارشد ترامپ برای کاهش درگیریها و یا تشدید آن، با فشارهای کشورهای منطقه نیز همراه بوده است. سایت آکسیوس در روز جمعه گزارش داد محمد بن سلمان در صحبت تلفنی با ترامپ از او درخواست کرده که در تشدید حملات همه جانبه نظامی به ایران تجدید نظر کند. آنچه که سران کشورهای حوزه خلیج فارس را نگران میکند، ادامه توانمندی سپاه پاسداران در پرتاب موشک و پهپاد به سوی اهداف گوناگون، از جمله منابع نفت و گاز این کشورهاست. ورود حوثیها در باب المندب و حشد در عراق به عرصه جنگ در هفته گذشته نیز از عوامل دیگر فشارهایی است که عربستان و دیگر کشورهای منطقه از گسترش جنگ در منطقه بیمناکند.
گرچه توانمندی سپاه پاسداران در موشک پرانی و ایجاد خطر در تنگه هرمز بارها از سوی ترامپ به چالش کشیده شده است اما با وجود کاهش تعداد پرتاب موشک در یکی دو هفته گذشته، حکومت ایران همچنان نشان داده که میتواند برای کشورهای منطقه موجب نگرانی باشد. رئیس جمهور آمریکا و تعدادی اندک از مشاوران او معتقدند که کفگیر رژیم در ذخایر موشکهای بالستیک و پهپادها به ته دیگ خورده اما برخی دیگر از مشاوران در کاخ سفید و کارشناسان امور ایران توانایی رژیم در ایجاد خطر را به اندازهای میدانند که باعث احتمال تهدید بازارهای مالی و بالمآل اقتصاد بین المللی باشد.
آنچه که در داخل ایران میگذرد بدون شک رجزخوانیهای حکومت ایران برای طرف حسابهای خارجی که دغدغه اصلیشان مردم ایران نیست را هر چه بیشتر کمرنگ میکند. علیرغم ورود نسنجیده و بدون استراتژی آمریکا برای شروع جنگ که ابزارهای جدیدی برای ناامنی در خلیج فارس (تنگه هرمز) برای حکومت تهران بوجود آورده است اما واقعیت اینست که رژیم حاکم بر ایران قویتر و مستحکمتر از آنچه که قبل از جنگ بوده، نیست. علاوه بر اقتصاد از هم پاشیده و رهبری شقه شده در بالای نظام، سرکوب و اعدامهای وحشیانه روزانه، حمله زبونانه به احزاب کُرد ایرانی در اقلیم کُردستان به خوبی وحشت حکومت را از وضعیت خودش برملا میکند.
اعدام جوان بیست ساله بیگناه، آروین خیرخواهان در شاهرود در روز جمعه و حملات کور و بیهدف به اقلیم کردستان در روز شنبه ثابت میکند آنچه که رژیم از آن میترسد، نه بمبهای آمریکا بلکه خشم اکثریت مردمی است که از حکومت جنون و جنایت به تنگ آمدند. تظاهرات مردم اصفهان در اعتراض به اعدامهای خیابانی در اصفهان زنگ خطری برای دستگاه امنیتی رژیم بود که نشان داد مردمِ خشمگین حتی شش ماه پس از قتل عام دیماه، با سیاسیترین انگیزه (اعتراض به اعدامها) به خیابان آمدند و در مقابل نیروی سرکوبگر صف بندی کردند. گزارشها حاکی از کشته شدن یک دختر جوان در تظاهرات اعتراضی اصفهان است.
همچنین در روز یکشنبه ۱۱ مرداد جمعی از بازنشستگان مخابرات و تامین اجتماعی و فرهنگیان در شهرهای مختلف کشور، از جمله کرمانشاه، شوش، اهواز، تبریز، اردبیل، تهران و مشهد دست به راهپیمایی و تظاهرات زدند. همزمانی و نحوه برگزاری اعتراضات فرهنگیان و بازنشستگان در شهرهای مختلف نشان از وجود شبکه سازماندهی در درون جامعه دارد.
حاکمان تهران ادعا میکنند که نزدیک به شش ماه توانستهاند در مقابل حملات نظامی دو قدرت بزرگ نظامی جهان ایستادگی کنند و سرنگون نشوند. اما هیچکس به اندازه سران فعلی حکومت به این امر بیشتر واقف نیست که کابوس اصلی حکومت افزایش اعتراضات سازماندهی شده مردمی است که در یک نقطه به سطح و مرتبه آنچه که اصفهان در هفته گذشته شاهدش بود، گره بخورد.
